
شاخه ها پژمرده است
سنگ ها افسرده است
رود می نالد
جغد می خواند
غم بیاویخته با رنگ غروب
می تراود ز لبم قصه سرد:
دلم افسرده در این تنگ غروب.
سهراب سپهری
Branches, wilted.
Stones, desolate.
The river murmurs.
An owl keeps watch.
Grief, caught in the color of dusk,
Seeps from my lips — a cold tale.
My heart,
Heavy
In the narrowing light.
Sohrab Sepehri, 1928–1980
Leave a comment